helder zicht
Ooit was ik een "amoebe "... een ééncellig wezen...
met een mogelijke groei tot biologisch leven!
Uit oerdode materie ben 'k ontstaan...
om op planeet "aarde "verder te gaan!
Uit miljarden cellen geweven...riep U mij tot menselijk leven!!!
Bij mij zijn ernstige vragen ontstaan...
waar kwam mijn persoonlijkheid vandaan?
Was het Uw eeuwige adem...die mij deed leven?
heeft U mij Uw"oorspronkelijke Geest "gegeven?
Was 't Uw Geest, die mij uit het "dorre " schiep...
het moest wel zo zijn...zelf kon ik het niet!!!
U was het die wetten in mijn ziel deed wonen...
U was het die 'd liefde in mijn ziel deed stromen!!!
U was het toch... die mij de keuze liet...
U met "hart en ziel "dienen of juist niet!
Uw "ondoorgrondelijke kosmos"laat mij koud...
't is Uw" liefdevolle Vaderhart "waar ik van houd!!!
Rebecca van Rhebestein
lente sprookje
Een tedere waas van fijn kant...
gespreid als "sierdek"over 't land...
De lente komt met "pastel kleuren"...
en met betoverende geuren!!!
De "toverfluit "jubelt het uit...
ook héél veel bloemen komen uit!
De koekoek en de kieviet...zingen tezamen een lied.
Veel gekleurde krokussen zijn snel uitgekomen...
paardebloemen maken hun parasolletjes open!!!
Een mestkever loopt bedrijvig rond...een mol maakt heuveltjes op de grond!
Het is de top van Uw "gouden staf "...die deze "lieflijkheid "teweeg bracht!!!
Rebecca van Rhebestein
lieflijk dromen
Ik lag languit op mijn rug al "uren en uren"...
de knoppen van een kastanjeboom te begluren!!!
De kleverige knoppen fluisterden...
ik moest dus oplettender luisteren!!!
Ze waren heftig aan het vergaderen...
omdat ze de lentezon zagen naderen!
Toen sprong ieder kaarsje op zijn lichtgroene tak...
'k zag dat, "moeder natuur "ze allemaal aanstak!!!
'k Zag de boom "sprookjesachtig " tot leven komen,
hij overtrof mijn "wildste en sterkste dromen!
Rebecca van Rhebestein
zwanen romantiek
Twee zwanen dreven statig mijn gezichtsveld binnen...
ze begonnen elkaar ontstuimig te beminnen!!!
Vlochten hun lange slanke halzen...
gingen over het water walsen!!!
Het riet hield ademloos... zijn adem in...
leefde mee met 't romantische begin!
Ze verbraken 't gladde zilveren water...
uitbundig met hun geplons en gesnater!!!
Da zwanen waren zeer voldaan...
besloten toch weer weg te gaan!
De zwanen dreven richting "oost"...
op weg naar hun toekomstig kroost!!!
Rebecca van Rhebestein
de arme zwerver
Op versleten schoen en slof...
sloft een zwerver er op los!
De wind speelde met zijn jas...
die méér dan versleten was!!!
De merels zongen opgewekt...
die hadden zich op dak gezet.
Ze leverden veel kritiek...
op de zwerver die daar liep!
"Hij eet uit een vuilnisbak"...
vertelde een kakkerlak!!!
"Hij heeft veel verdriet"...
fluisterde een griet.
Een lijster zei: hij is zo alleen...
er zijn weinig mensen om hem heen!
De mussen riepen in koor...
"hij is onze broeder hoor "!!!
"En geen arme zwerver stort terneer...
zonder de nabijheid van de Heer!!!"
Rebecca van Rhebestein
Zijn kind
De bomen zingen in de wind...
"je bent Zijn kind- je bent Zijn kind!!!
In Zijn warme nabijheid...
raak ik mijn gewondheid kwijt!
Hij zegt:
"De zoom van Mijn kleed...
Ik wil, dat je 't weet...
schenkt genezing en kracht...
want het is "ruim volbracht"!!!
Mijn doorboorde hand
houdt "ALLES "in stand"!
Rebecca van Rhebestein
terugblik
'k Lig in het donker in mijn bed...
'k ben daar door zorg apart gezet!!!
Vanuit alle gaten en hoeken...
komen mij schaduwen bezoeken!
Ik weeg mijn daden allemaal...
op Uw "loepzuivere weegschaal",
U helpt mij met het meten...
er wordt niet één vergeten!
Nu is het duidelijk wat "waarheid" is...
vroeger was 'k vol verborgen ergernis!!!
Boven Uw geboden en wetten...
wilde ik m'n eigen wetten zetten!
Ik handelde gewetenloos...
nu weet ik het was "bar en boos"!.
Rebecca van Rhebestein
weemoed
Weemoed sluipt altijd het meest...
naar wat altijd is geweest!
Door de kieren van de deuren...
wuiven bitterzoete geuren!
De sfeer is ragfijn en teer...
gedachten steeds meer en meer!
Weemoed slaat zijn deken...
naar een ver verleden!
Geliefden schuiven stil aan...
hebben ooit maar kort bestaan!!!
Schimmen staan op wacht...
in de stilte van de nacht!!!
Rebecca van Rhebestein
boze droom
Grote zwarte kraaien met spanwijdte hemelsbreed...
vliegen over de zondige...verziekte planeet!!!
Ze proberen de planeet te bevlekken...
met diepe levensgrote zwarte vlekken!!!
Ze strooien ziekten en kwalen...
niemand kan hun grens bepalen!!!
Ze zeiden :" dat nooit bewezen is...
dat alles tótaal vergeven is!"
Er is zoiets als"eeuwig verderf en dood!"
alle mensen liggen toch al in de goot!!!
Ik ontwaakte op tijd-uit die akeligheid...
angstig vragend keek ik omhoog...
recht in 't hart van Uw "regenboog!!!
Rebecca van Rhebestein
de baas is de baas
De kippen zitten op hun stok...
de haan apart "hoog "in de nok!
Hij bewijst zijn mannelijkheid...
wil hij voor niets ter wereld kwijt!!!
Zijn mening wordt heel ver gehoord...
altijd heeft hij het hóógste woord...
Als hij in zijn hoog vertrek...
de wereld op zijn kop zet!!!
heel naarstig zit te blokken...
zegt "zij" hier zijn je sókken.
Rebecca van Rhebestein
verzoening
'k Stond gespannen en roerloos...
m'n aanklagers waren zeer boos!!!
Met ruwe stenen wilde ze doden...
'k overtrad hun lijnrechte geboden.
U boog zich terneer in het zand...
U schreef met trefzekere hand...
U schreef onleesbare woorden...
die hun "geweten "doorboorden!!!
U sprak "wie zonder zonden is...
mag 't eerst gooien, dat is gewis!"
"Er zijn nu geen aanklagers meer...
om Uw heilige waarheid Heer!!!"
"Mijn kind Ik wil je Mijn zegen meegeven...
loop in het vervolg op mijn rechte wegen!!!"
Joh. 8: vers 2 tot 11
Rebecca van Rhebestein
gebed
U bent de schepper van de kosmos...
maar ook van het zacht fluisterend bos!
Uw macht is ondoorgrondelijk...
Uw majesteit is verwonderlijk!!!
Door U, voor wie alleen de "liefde" telt...
zijn alle haren op mijn hoofd geteld!!!
Rebecca van Rhebestein
goed genoeg
Voor mij ben je "goed " zoals je bent...
hoewel je veel rebellie uitzendt!
Ook als je schopt en trapt en bijt...
ook als je overloopt van nijd!!!
'k Wil je voor niets ter wereld kwijt...
je bent m'n eigen "bloedeigen "meid!!!
Ook als je je in rare vodden kleed...
en je haar in stekels naar boven steekt
Ben ik je toch zéér diep genegen...
wil ik je alle ruimte geven!!!
Rebecca van Rhebestein
mijn ontstaan
Mijn oerbegin...
mocht nergens in!!!
zo zonder doel...
zéér leeg gevoel!!!
dus niet verwacht...
dus wél veracht.!!!
terneer geslagen...
angstige vragen.!!!
veeldiepe pijn...
om het zijn!!!
koel afgewezen...
dus véél te vrezen...
Rebecca van Rhebestein
Rebecca van Rhebestein
koestering
Graag voel ik Jouw armen om mij heen...
Jij kunt mij troosten en anders geen!!!
'k Wil mij nestelen op Jouw schoot...
bij Jou geef ik mijn ziele bloot!!!
Mijn verworpenheid kwelt mij tot op het bot...
het van jongsaf "geteisterd "zijn was mijn lot!!!
Nu kniel ik aan Jouw voeten neer mijn God...
bij Jou vind ik genezing van mijn lot!!!
Rebecca van Rhebestein
spiegelbeeld
De mensheid is kwaadaardig,
gramstorig en boosaardig!!!
U riep ons om zegenrijk te zegenen...
wij laten het liever bommen regenen!
U sprak van de "rechter en linkerwang",
Zonder wapens zijn wij angstvallig bang!!!
Omdat wij onze vijanden niet zegenden...
Hen niet als onze broeders goed bejegenden!
Verandert voor ons "het kwaad "in een juk,
we dragen het moeizaam op onze rug!!!
Rebecca van Rhebestein
.
onzekerheid
Als zeer plotseling de stroom uitvalt...
dus onze ordelijkheid wegvalt!!!
Toont onze kwetsbaarheid duidelijk aan..
hoe "bros en teer we in het leven staan!!!"
We regelen zelf alles en altijd...
we wanen ons sterk aan God gelijk!
We zijn trots en zeer hoogmoedig!
eigenzinnig en koelbloedig!!!
We hebben te veel oorlogen gevoerd...
hebben te veel onschuldigen gevloerd!!!
Nu zitten we met de gebakken peren...
omdat we de "aard "niet kúnnen beheren!
Omdat we weigeren te letten...
op Uw diep menslievende wetten!!!
Rebecca van Rhebstein
't Vaderhart
Bewogen beweging...
vol milde vergeving!
Een hart brandend van liefde...
voor mensen, die 't doorkliefden!!!
Vanuit Uw oerzuivere sfeer...
klinkt Uw "liefdeswoord "telkens weer...
"Ik wil je vertroosten mijn kind...
Zodat je rust en vrede vindt"!!!
Rebecca van Rhebestein
andere smaak
Een tortelduif kreeg op z'n kop...
't geduld van zijn vrouw was op!
Zo vaak als hij maar enigzins kon...
ging hij met andere tortels om!!!
Hij koerde dan naar haar 't echtelijk nest...
"ik moet lang overwerken met de rest".
De trouwe duif kon wel bevroeden,
dat ze 'd eitjes alleen moest broeden!!!
Zonder haar steun en toeverlaat...
machtig mensen !!! wat was ze kwaad!!!
Takjes "duivekervel "bracht hij niet meer thuis...
hij woont nu bij een andere tortel thuis!
Rebecca van Rhebestein
Schizofrenie
Diep in mij bevind zich een schimmige bron...
die buigt mijn harmonische gedachten om!!!
Een vreemde onrust jaagt mij voort...
door de nacht,tot de morgen gloort.
Ik neem klein Roodkapje bij de hand...
we gaan samen naar het bomenland!
De bomen buigen beleefd naar links en naar rechts...
ze weten, dat ik de keizer ben van Anderlecht!.
De heerser van deze planeet aarde...
Ik ben van bijzonder grote waarde!!!
Nu ben ik weer thuis...in het bekende huis!!!
Het is er kil en koud...dat is waar ik van houd!!!
De eenzaamheid is totaal alleen...
'k wil alleen mijzelf,alleen...alleen!!!
Gelukkig...niemand die mij ziet...
hun ritme is de mijne niet!
Ik keer mijn rug naar de duistere bron...
zodat ik langzaam weer tot leven kom!
De bel klingelt zachtjes door het huis...
al mijn vrienden komen bij mij thuis!!!
Rebecca van Rhebestein
scheiding
Mijn man en ik gaan scheiden...
voor mij is dat veel leiden!
Hij heeft 'n andere vrouw ontmoet...
en staat voor haar in vuur en gloed!!!
De zorgen,die wij samen droegen...
mag ik naar eigen inzicht voegen!
Mijn hart is verscheurd door verdriet...
met zo'n kleinigheid rekent hij niet!!!
Wat hij vrij regelmatig zendt...
als hij er tenminste aan denkt!
Is geld voor 't levensonderhoud...
vergeet hij het, het laat hem koud!!!
'k Voel mij als 'n zak vuil op straat gezet...
het is een kniesoor die daar op let!
Rebecca van Rhebestein
verscheurd
U waste mijn voeten...
't had eerder gemoeten!
Ze kozen hun eigen weg...
ver van Uw vaderhart weg!
Rebecca van Rhebstein
ontmand
Mijn moeder heeft mij zeer wreed ontmand...
en zette mij stevig naar haar hand!!!
Ook mocht de navelstreng niet los...
't was veel te gevaarlijk in het bos!
Iedere poging om los te komen...
werd mij door haar welbewust ontnomen!
Ik weet niet wie ik ben...
'k wil weg maar ik loop klem!!!
Ik zou de wereld in willen gaan...
maar 'k durf niet op eigen benen staan!
'k Ben geen mens, maar een futloos ding...
nooit zie ik ergens toekomst in!!!
Rebecca van Rhebestein
eind goed-al goed
Ik ben "net "veilig aangeland...
in het land van de overkant !
Ik voel mij"door en door gekend ",
op aard was 'k daar niet aan gewend!!!
Ik ben omringt door diepe geuren...
door geuren, die indringend geuren!
Ik ervaar grenzeloze clementie...
volle vergeving en tolerantie!!!
Ik ben opnieuw geboren...
want ik ben uitverkoren!!!
De mensheid wordt opnieuw geboren,
want de mensheid "IS "uitverkoren!
Rebecca van Rhebestein
verstoorde droom
Je was bevleugeld en bevlogen...
van 'n motor met zeer groot vermogen!!!...
't racen deed je onnoemlijk goed...
jij kwam daardoor in overmoed!
zozag jij het obstakel niet...
waardoor je terstond 't leven liet!!!
Er kwam 'n einde aan een ongeremd leven...
ons was je maar zéér kortstondig gegeven!!!
We vergeten je sprankelijk leven niet...
er ligt veel verdriet voor ons in het verschiet!
Helaas ging jij ons plotseling snel voor...
grootpa en ik zullen je volgen hoor!!!
Rebecca van Rhebestein
noodkreet!!!
Omdat ik niet weet waarheen ik vluchten kan...
mijlen ver weg van het sarrige gedram!!!
'd dood trekt mij aan als een magneet...
bezorgt mij het zeer koude zweet!!!
'k smeek U zacht "geef mij Uw sterke hand"...
"leidt mij weg uit dit "bar boze land!!!"
Rebecca van Rhebestein
eeuwige trouw
"Ik laat je nooit in de steek...
het is maar ,dat je het weet"!!!
"Je treurt om het vergane leven...
er was nog zoveel te beleven...
Toch laat ik je nóóit in de steek...
het is maar,dat je "dat goed "weet !!!"
Rebecca van Rhebestein
afscheid
Mijn man werd gisteren begraven...
naar een somber graf gedragen!!!
Nu voel ik mij leeg in mijn lege huis...
'k voel mij niet meer thuis in mijn eigen huis.
We waren aan elkaar gegeven...
we waren in elkaar geweven!!!
En nu mijn liefste , mijn hart bloed...
'k Weet echt niet hoe het verder moet!
Rebecca van Rhebestein
barmhartigheid
Er ruist en schuifelt wat langs mij heen...
het zijn voeten met "harten van steen"!
Ik lig languit op de grond...
omdat ik geen "sterfbed vond".
ÍK voel mij stok- en stokoud...
en ik ben door-en ijskoud!!!
M'n spieren gehoorzamen niet meer...
alles doet mij veel pijn en zeer.
Vol verworpenheid, lig 'k op straat als lijk!!!
Een non stopt rustig naast mij,zachte handen dragen mij...
naar een stille koele plek,waar een bed is neergezet!!!
De nonnen bidden telkens weer,
hier is Uw "minste broeder Heer"!!!
Rebecca van Rhebestein
laat inzicht
Mijn paleis is een kostbare woning...
en ik ben een almachtige koning!!!
Ik voel mij zeer hóóg verheven...
ver boven 't gewone leven!
Voor altijd ben de 'k majesteit...
en niemand is aan mij gelijk!!!
Mijn kamerheer komt eerbiedig binnen...
en vraagt "wilt U aan een bad beginnen?"
De hofnar is al binnen en kijkt door een raam...
"majesteit er komt een lange rouwstoet aan!"
"Onze vlag ligt plat op de kist...
waarop in goud geschreven is!!!
Ik had een machtig mooi koningkrijk...
maar nu ben ik een doodgewoon lijk!!!
Rebecca van Rhebestein
einde van m'n levensloop
Benauwd hijgend lig ik mijn bed...
de zuurstof wordt iets hoger gezet!
Het einde nadert van mijn leven...
veel tijd is mij niet meer gegeven!!!
Het " niet gewenst zijn was mijn lot...
ik werd vernederd en bespot!!!"
"Nu bespeur ik Uw nabijheid...
'k ruik de geur van Uw lieflijkheid..."
"Mijn dierbaar kind, Ik ben zo blij...
je woont nu voor eeuwig bij mij...!"
'k Bekleed je met mijn koningklijke mantel...
iedereen zal zien, dat Ik met jou wandel !!!"
Rebecca van Rhebestein
zelf overschatting
Als ik mij achter het stuur bevind,
voel 'k mij zo gelukkig als een kind!
De huizen en bomen op een rij,
vliegen met grote snelheid voorbij!!!
Ik voel mij een koning,opweg naar zijn kroning!!!
Zegenvierend vlieg ik voort...
alles is zoals 't behoort!
Er was niets aan de hand...
toch kreeg ik een klapband!!!
Mijn moeder stond over mij heengebogen-
met grote betraande bezorgde ogen...
Nooit ga ik meer naar m'n feestelijke kroning...
wel voorzichtig naar m'n invalidewoning!
Rebecca van Rhebestein
Misverstand
Een egelman zei tegen een egelvrouw,
"weet!,dat ik intens en zielsveel van je hou !!!"
Zij zette haar scherpe stekels direct op scherp...
en zei "het is alleen je lust die ik bemerk!!!"
Rebecca van Rhebestein
inzicht...
Ik ben uit "100 triljoen lichaamscellen "opgebouwd...
de Schepper is dus een "meester bouwer "welbeschouwd!!!
Rebecca van Rhebestein